Ελαιοκράμβη φυτό - Ιστορικό εκδόσεων

K kaponi στις 09:48, 7 Ιουλίου 2016

2016-07-07T09:48:36Z

P chasapis στις 12:55, 21 Οκτωβρίου 2014

2014-10-21T12:55:09Z

P chasapis: /* Βιβλιογραφία */

2014-10-21T12:54:27Z

‎Βιβλιογραφία

A papageorgiou στις 06:10, 13 Αυγούστου 2013

2013-08-13T06:10:16Z

A papageorgiou στις 16:13, 12 Αυγούστου 2013

2013-08-12T16:13:35Z

P chasapis στις 13:48, 8 Αυγούστου 2013

2013-08-08T13:48:38Z

P chasapis στις 13:46, 8 Αυγούστου 2013

2013-08-08T13:46:44Z

P chasapis στις 13:35, 8 Αυγούστου 2013

2013-08-08T13:35:49Z

P chasapis στις 13:34, 8 Αυγούστου 2013

2013-08-08T13:34:34Z

P chasapis στις 13:34, 8 Αυγούστου 2013

2013-08-08T13:34:11Z

←Παλαιότερη αναθεώρηση		Αναθεώρηση της 09:48, 7 Ιουλίου 2016
Γραμμή 140:		Γραμμή 140:
	[[πόσο αφορά σε γεωπόνο::30\| ]]		[[πόσο αφορά σε γεωπόνο::30\| ]]
	[[κατάσταση δημοσίευσης::10\| ]]		[[κατάσταση δημοσίευσης::10\| ]]
		+	__NOTOC__

@@ Γραμμή 25: / Γραμμή 25: @@
 Οι σημαντικότερες ποικιλίες  ελαιοκράμβης είναι οι Nelson, Petrol, Aviator, Technic κα Diamond από την Syngenta, ενώ η εταιρεία Κ+Ν Ευθυμιάδη διαθέτει τις Excalibur, Californium και Exact. Η εταιρία Pioneer διαθέτει το υβρίδιο PR46W31 που εξασφαλίζει σταθερότητα παραγωγής και σιγουριά στην απόδοση. Αναλυτικά όλα τα χαρακτηριστικά των άνω ποικιλιών στον σύνδεσμο που ακολουθεί.
-[[Ποικιλίες ελαιοκράμβης]]<ref name="Nelson"/>,<ref name="Petrol"/>,<ref name="Aviator"/>,<ref name="Technic"/>,<ref name="Diamond"/>,<ref name="Excalibur"/>,<ref name="Californium"/>,<ref name="Exact"/>,<ref name="PR46W31"/>
+[[Ποικιλίες ελαιοκράμβης]]<ref name="Nelson"/>,<ref name="Petrol"/>,<ref name="Aviator"/>,<ref name="Technic"/>,<ref name="Diamond"/>,<ref name="Excalibur"/>,<ref name="Californium"/>,<ref name="Exact"/>,<ref name="PR46W31"/>, <ref name="Τα κυριότερα υβρίδια ελαιοκράμβης"/>
 {{{top_heading|==}}}Ασθένειες{{{top_heading|==}}}

@@ Γραμμή 78: / Γραμμή 78: @@
 <ref name="Exact"> [{{#show:Ιστοσελίδα Ευθυμιάδης/Exact| ?has link}} Exact.]</ref>
 <ref name="PR46W31"> [{{#show:Ιστοσελίδα Pioneer/Υβρίδιο ελαιοκράμβης PR46W31| ?has link}} PR46W31.]</ref>
 </references>

@@ Γραμμή 134: / Γραμμή 134: @@
 [[Category:Φυτό_Μ]]
 [[Category:Ενεργειακό φυτό]]
 [[παράγει::Ελαιοκράμβη προϊόν| ]]
 [[πόσο αφορά σε γεωργό::30| ]]
 [[πόσο αφορά σε γεωπόνο::30| ]]
 [[κατάσταση δημοσίευσης::10| ]]

@@ Γραμμή 133: / Γραμμή 133: @@
 [[Category:Φυτό_Μ]]
-[[Category:Βιομηχανικά φυτά]]
+[[Category:Ενεργειακό φυτό]]
 [[παράγει::Ελαιοκράμβη προϊόν| ]]
 [[πόσο αφορά σε γεωργό::30| ]]
 [[πόσο αφορά σε γεωπόνο::30| ]]
 [[κατάσταση δημοσίευσης::10| ]]

@@ Γραμμή 6: / Γραμμή 6: @@
 {{{top_heading|==}}}Βοτανικά χαρακτηριστικά{{{top_heading|==}}}
 [[Image:Φύλλα, άνθη και ταξιανθία ελαιοκράμβης.png|thumb|px100|Φύλλα, άνθη και ταξιανθία ελαιοκράμβης]]
 Η [[Ελαιοκράμβη φυτό|ελαιοκράμβη]] διαθέτει ισχυρή και πασσαλώδη κύρια ρίζα, η οποία είναι βαθιά, επιμήκη και οξύληκτη. Από τα πρώτα στάδια ανάπτυξης του φυτού, ιδιαίτερα κατά τη φθινοπωρινή [[Σπορά - Φύτευση ελαιοκράμβης|σπορά]], είναι ο σχηματισμός των πρώτων φύλλων, χρώματος μπλε-πράσινο, τα οποία διαμορφώνουν τη ροζέτα (ανάπτυξη 4-10 φύλλων ιδανικό 6-8). Μετά το λήθαργο του χειμώνα, από τη ροζέτα εκφύονται τα νέα φύλλα και το κεντρικό στέλεχος. Το κεντρικό στέλεχος είναι ευθυτενές και στην κορυφή του βλαστάνουν οι πλάγιοι ανθοφόροι βραχίονες. Οι πλάγιοι βλαστοί εκπτύσσονται στις μασχάλες των ψηλότερων φύλλων του κύριου στελέχους και καθώς επιμηκύνεται, οι πλάγιοι καταλήγουν συνήθως σε ανθοταξίες. Τα φύλλα είναι σκούρα πράσινα, γλαύκα, λογχοειδή, άμισχα και εκφύονται κατ΄ εναλλαγή έως κάποια έκταση του βλαστού. Η ταξιανθία είναι βοτρυοειδής, επιμήκης και φέρεται στην άκρη του κύριου στελέχους και των δευτερευόντων βλαστών. Τα άνθη μπορεί να είναι από πολύ ανοιχτό κίτρινο έως και πορτοκαλί, συνήθως όμως είναι λαμπερού χρυσοκίτρινου χρώματος. Έχουν 4 σέπαλα και 4 ακτινωτά πέταλα, με 6 στήμονες από τους οποίους οι 2 είναι μικρότεροι. Ο καρπός είναι κερατοειδής λοβός, κυλινδρικός, επιμήκης, στενός και οξύληκτος, μήκους 5-10 cm. Κάθε φυτό φέρει περίπου 120 λοβούς, από τους οποίους οι 40-60 αναπτύσσονται στο κεντρικό στέλεχος. Ο σπόρος είναι μικρός, σφαιρικός, χρώματος σκούρο καφέ προς μαύρο. Κάθε λοβός περιέχει 18-20 σπόρους, διαμέτρου 1-2,5mm με μέσο όρο τα 1,75-2mm. Περισσότερες λεπτομέρειες για τα βοτανικά χαρακτηριστικά της ελαιοκράμβης καθώς και λίγα λόγια για τον βιολογικό κύκλο του φυτού αυτού, στον σύνδεσμο που ακολουθεί.

←Παλαιότερη αναθεώρηση		Αναθεώρηση της 13:46, 8 Αυγούστου 2013
Γραμμή 6:		Γραμμή 6:

	{{{top_heading\|==}}}Βοτανικά χαρακτηριστικά{{{top_heading\|==}}}		{{{top_heading\|==}}}Βοτανικά χαρακτηριστικά{{{top_heading\|==}}}
		+	[[Image:Φύλλα, άνθη και ταξιανθία ελαιοκράμβης.png\|thumb\|px100\|Φύλλα, άνθη και ταξιανθία ελαιοκράμβης]]
	Η [[Ελαιοκράμβη φυτό\|ελαιοκράμβη]] διαθέτει ισχυρή και πασσαλώδη κύρια ρίζα, η οποία είναι βαθιά, επιμήκη και οξύληκτη. Από τα πρώτα στάδια ανάπτυξης του φυτού, ιδιαίτερα κατά τη φθινοπωρινή [[Σπορά - Φύτευση ελαιοκράμβης\|σπορά]], είναι ο σχηματισμός των πρώτων φύλλων, χρώματος μπλε-πράσινο, τα οποία διαμορφώνουν τη ροζέτα (ανάπτυξη 4-10 φύλλων ιδανικό 6-8). Μετά το λήθαργο του χειμώνα, από τη ροζέτα εκφύονται τα νέα φύλλα και το κεντρικό στέλεχος. Το κεντρικό στέλεχος είναι ευθυτενές και στην κορυφή του βλαστάνουν οι πλάγιοι ανθοφόροι βραχίονες. Οι πλάγιοι βλαστοί εκπτύσσονται στις μασχάλες των ψηλότερων φύλλων του κύριου στελέχους και καθώς επιμηκύνεται, οι πλάγιοι καταλήγουν συνήθως σε ανθοταξίες. Τα φύλλα είναι σκούρα πράσινα, γλαύκα, λογχοειδή, άμισχα και εκφύονται κατ΄ εναλλαγή έως κάποια έκταση του βλαστού. Η ταξιανθία είναι βοτρυοειδής, επιμήκης και φέρεται στην άκρη του κύριου στελέχους και των δευτερευόντων βλαστών. Τα άνθη μπορεί να είναι από πολύ ανοιχτό κίτρινο έως και πορτοκαλί, συνήθως όμως είναι λαμπερού χρυσοκίτρινου χρώματος. Έχουν 4 σέπαλα και 4 ακτινωτά πέταλα, με 6 στήμονες από τους οποίους οι 2 είναι μικρότεροι. Ο καρπός είναι κερατοειδής λοβός, κυλινδρικός, επιμήκης, στενός και οξύληκτος, μήκους 5-10 cm. Κάθε φυτό φέρει περίπου 120 λοβούς, από τους οποίους οι 40-60 αναπτύσσονται στο κεντρικό στέλεχος. Ο σπόρος είναι μικρός, σφαιρικός, χρώματος σκούρο καφέ προς μαύρο. Κάθε λοβός περιέχει 18-20 σπόρους, διαμέτρου 1-2,5mm με μέσο όρο τα 1,75-2mm. Περισσότερες λεπτομέρειες για τα βοτανικά χαρακτηριστικά της ελαιοκράμβης καθώς και λίγα λόγια για τον βιολογικό κύκλο του φυτού αυτού, στον σύνδεσμο που ακολουθεί.		Η [[Ελαιοκράμβη φυτό\|ελαιοκράμβη]] διαθέτει ισχυρή και πασσαλώδη κύρια ρίζα, η οποία είναι βαθιά, επιμήκη και οξύληκτη. Από τα πρώτα στάδια ανάπτυξης του φυτού, ιδιαίτερα κατά τη φθινοπωρινή [[Σπορά - Φύτευση ελαιοκράμβης\|σπορά]], είναι ο σχηματισμός των πρώτων φύλλων, χρώματος μπλε-πράσινο, τα οποία διαμορφώνουν τη ροζέτα (ανάπτυξη 4-10 φύλλων ιδανικό 6-8). Μετά το λήθαργο του χειμώνα, από τη ροζέτα εκφύονται τα νέα φύλλα και το κεντρικό στέλεχος. Το κεντρικό στέλεχος είναι ευθυτενές και στην κορυφή του βλαστάνουν οι πλάγιοι ανθοφόροι βραχίονες. Οι πλάγιοι βλαστοί εκπτύσσονται στις μασχάλες των ψηλότερων φύλλων του κύριου στελέχους και καθώς επιμηκύνεται, οι πλάγιοι καταλήγουν συνήθως σε ανθοταξίες. Τα φύλλα είναι σκούρα πράσινα, γλαύκα, λογχοειδή, άμισχα και εκφύονται κατ΄ εναλλαγή έως κάποια έκταση του βλαστού. Η ταξιανθία είναι βοτρυοειδής, επιμήκης και φέρεται στην άκρη του κύριου στελέχους και των δευτερευόντων βλαστών. Τα άνθη μπορεί να είναι από πολύ ανοιχτό κίτρινο έως και πορτοκαλί, συνήθως όμως είναι λαμπερού χρυσοκίτρινου χρώματος. Έχουν 4 σέπαλα και 4 ακτινωτά πέταλα, με 6 στήμονες από τους οποίους οι 2 είναι μικρότεροι. Ο καρπός είναι κερατοειδής λοβός, κυλινδρικός, επιμήκης, στενός και οξύληκτος, μήκους 5-10 cm. Κάθε φυτό φέρει περίπου 120 λοβούς, από τους οποίους οι 40-60 αναπτύσσονται στο κεντρικό στέλεχος. Ο σπόρος είναι μικρός, σφαιρικός, χρώματος σκούρο καφέ προς μαύρο. Κάθε λοβός περιέχει 18-20 σπόρους, διαμέτρου 1-2,5mm με μέσο όρο τα 1,75-2mm. Περισσότερες λεπτομέρειες για τα βοτανικά χαρακτηριστικά της ελαιοκράμβης καθώς και λίγα λόγια για τον βιολογικό κύκλο του φυτού αυτού, στον σύνδεσμο που ακολουθεί.

←Παλαιότερη αναθεώρηση		Αναθεώρηση της 13:35, 8 Αυγούστου 2013
Γραμμή 1:		Γραμμή 1:
		+	[[Image:Φυτεία ελαιοκράμβης.jpg\|thumb\|px100\|Φυτεία ελαιοκράμβης]]
	{{{top_heading\|==}}}Γενικά στοιχεία{{{top_heading\|==}}}		{{{top_heading\|==}}}Γενικά στοιχεία{{{top_heading\|==}}}
	Η [[Ελαιοκράμβη φυτό\|ελαιοκράμβη]] είναι ένα ετήσιο, C3 φυτό που ανήκει στην οικογένεια Cruciferae και πιθανότατα κατάγεται από την περιοχή της Μεσογείου. Το γένος Brassica περιλαμβάνει την ελαιοκράμβη (B. napus) και τα είδη B. rapa, B. carinata, B. nigra και B. oleracea. Το περισσότερο διαδεδομένο είδος είναι το B. rapa που παρουσιάζει εξάπλωση από τη Βόρεια Ευρώπη έως την Κίνα και την Κορέα. Η [[Καλλιέργεια ελαιοκράμβης\|καλλιέργεια]] της ελαιοκράμβης σήμερα παρουσιάζει παγκόσμια εξάπλωση με κυριότερες χώρες παραγωγής την Ινδία, την Κίνα, τον Καναδά, τις ΗΠΑ, το Πακιστάν, την Πολωνία, τη Γαλλία, τη Γερμανία, την Ολλανδία και την Αγγλία. Στην Ευρώπη, η καλλιέργεια της ελαιοκράμβης ξεκίνησε στα μέσα του 15ου αιώνα και σήμερα καταλαμβάνει έκταση περίπου 50.000.000 στρέμματα με τη Γαλλία, τη Γερμανία και την Αγγλία να καλύπτουν το 85% της συνολικής έκτασης. Στην Ελλάδα, η ελαιοκράμβη καλλιεργείται σε μικρές πειραματικές εκτάσεις για την αξιολόγηση της ως ενεργειακό φυτό.		Η [[Ελαιοκράμβη φυτό\|ελαιοκράμβη]] είναι ένα ετήσιο, C3 φυτό που ανήκει στην οικογένεια Cruciferae και πιθανότατα κατάγεται από την περιοχή της Μεσογείου. Το γένος Brassica περιλαμβάνει την ελαιοκράμβη (B. napus) και τα είδη B. rapa, B. carinata, B. nigra και B. oleracea. Το περισσότερο διαδεδομένο είδος είναι το B. rapa που παρουσιάζει εξάπλωση από τη Βόρεια Ευρώπη έως την Κίνα και την Κορέα. Η [[Καλλιέργεια ελαιοκράμβης\|καλλιέργεια]] της ελαιοκράμβης σήμερα παρουσιάζει παγκόσμια εξάπλωση με κυριότερες χώρες παραγωγής την Ινδία, την Κίνα, τον Καναδά, τις ΗΠΑ, το Πακιστάν, την Πολωνία, τη Γαλλία, τη Γερμανία, την Ολλανδία και την Αγγλία. Στην Ευρώπη, η καλλιέργεια της ελαιοκράμβης ξεκίνησε στα μέσα του 15ου αιώνα και σήμερα καταλαμβάνει έκταση περίπου 50.000.000 στρέμματα με τη Γαλλία, τη Γερμανία και την Αγγλία να καλύπτουν το 85% της συνολικής έκτασης. Στην Ελλάδα, η ελαιοκράμβη καλλιεργείται σε μικρές πειραματικές εκτάσεις για την αξιολόγηση της ως ενεργειακό φυτό.

@@ Γραμμή 22: / Γραμμή 22: @@
 Οι σημαντικότερες ποικιλίες  ελαιοκράμβης είναι οι Nelson, Petrol, Aviator, Technic κα Diamond από την Syngenta, ενώ η εταιρεία Κ+Ν Ευθυμιάδη διαθέτει τις Excalibur, Californium και Exact. Η εταιρία Pioneer διαθέτει το υβρίδιο PR46W31 που εξασφαλίζει σταθερότητα παραγωγής και σιγουριά στην απόδοση. Αναλυτικά όλα τα χαρακτηριστικά των άνω ποικιλιών στον σύνδεσμο που ακολουθεί.
-[[Ποικιλίες ελαιοκράμβης]]
+[[Ποικιλίες ελαιοκράμβης]]<ref name="Nelson"/>,<ref name="Petrol"/>,<ref name="Aviator">,<ref name="Technic"/>,<ref name="Diamond"/>,<ref name="Excalibur"/>,<ref name="Californium"/>,<ref name="Exact"/>,<ref name="PR46W31"/>
 {{{top_heading|==}}}Ασθένειες{{{top_heading|==}}}
@@ Γραμμή 41: / Γραμμή 41: @@
 {{Γεωγραφικά πληροφοριακά στοιχεία}}
 ==Σχετικές σελίδες==
@@ Γραμμή 67: / Γραμμή 66: @@
 <ref name="Καλλιέργεια ελαιοκράμβης"> Ενεργειακές Καλλιέργειες - Βιοκαύσιμα,  των Σκαράκη Γεώργιου (Καθηγητής ΓΠΑ), Κορρέ Νικολάου (MSc, PhD) και Παυλή Ουρανίας (MSc, PhD), Αθήνα 2008.</ref>
 <ref name="Καλλιέργεια ελαιοκράμβης2"> Καλλιέργεια ελαιοκράμβης - Η συμβολή της στην επίλυση του ενεργειακού και περιβαλλοντικού προβλήματος, πτυχιακή μελέτη της φοιτήτριας Μαντζιάρη Κωνσταντίνας, Ηράκλειο 2009.</ref>
 </references>